kirschner-ED


Stilte AUB

Deze blog is ook verschenen in een kortere versie in het oktobernummer van Didactief.

Kantoortuinen zijn lawaaierig. Werknemers klagen over concentratieproblemen en een gebrek aan privacy en gebruiken steeds meer middelen (denk aan koptelefoons) om de buitenwereld uit te sluiten. Ook de veronderstelde en voorspelde voordelen van deze open werkplekken zoals meer samenwerking, onderlinge communicatie en productiviteit zijn ver te zoeken. Qua cognitieve prestatie vonden Helena Jahncke en David Hallman, bijvoorbeeld, dat werknemers in stillere eigen werkkamers 14% beter presteerden dan werknemers in open kantoren op een cognitieve taak. Het is zelfs zo dat werknemers kiezen om elkaar te mailen en niet met elkaar te praten! Als volwassenen in hun werk belemmerd worden door herrie in kantoortuinen hoe moet het zijn met kinderen die moeten proberen te leren in open leerruimten en leerpleinen[1]?

Spoiler alert 1: Dit is geen pleidooi tegen leerpleinen e.d. (rare naam als wij weten dat op deze pleinen minder geleerd wordt) noch tegen mobieltjes in de klas.
Laten we echter wel een kritische overweging maken. Recentelijk heeft Gert Verbrugghen het pareltje van Tom Bennett OBE (Running the Room) vertaald naar het Nederlands (Regie in de Klas). Bottom line is dat naarmate er meer orde is in de klas (ik weet dat voor sommige progressieve pedagogen en onderwijskunstenaars dit vloeken in de kerk is) is de klas stiller en rustiger en kunnen kinderen zich beter concentreren, beter werken en beter leren.

Spoiler alert 2: Dit is geen pleidooi voor streng klassenmanagement en hoe belangrijk het is om de 3 R’s – rust, regelmaat, reinheid – te bewaren in de klas.
Waar ik het wel over ga hebben is de hang van sommige pedagogen en leerkrachten naar didactische werkvormen waarin ‘hands-on’ (samen)werk(ing) met discussie en overleg benadrukt worden.

Spoiler alert 3: Dit is wel een pleidooi voor minder herrie in de klas tijdens het leren.
Wij weten sinds de 70er jaren van de vorige eeuw dat achtergrondlawaai (vliegverkeer, spoorlijnen, drukke straten, bouwwerkzaamheden…) het leren lezen van jonge kinderen negatief beïnvloedt. Bronzaft en McCarthy (1975) vonden, bijvoorbeeld, dat kinderen in groepen 3 en 4 die in New York aan de kant van een school zaten waar de metro een paar keer per uur langs raasde,3-5 maanden achter liepen op leerlingen die aan de andere, rustiger kant van de school zaten. Tegen de tijd dat ze in groep 7 en 8 zaten, liepen ze bijna een jaar achter!

In een 2019 artikel van Connolly en collega’s over klaslawaai en leren, rapporteerden zij dat naarmate het geluidsniveau in de klas toenam, zowel leesprestaties als het verwerven van woordenschat achteruit ging. In 2015 keken Zhang en Navejar naar de relatie tussen omgevingsgeluid en wiskundeprestaties in het middelbare onderwijs. Zij vonden dat ongeveer 40% van de studenten zeiden last van lawaai te hebben en hoe hinderlijker het geluid was, hoe lager de leer prestaties waren. Tot slot, Pujol en collega’s (2014) laten zien dat een toename van achtergrondgeluid van 10 decibel (db) gepaard ging met een daling van gemiddeld 5,5 punten op een schaal van 100 voor 8- en 9-jarige leerlingen. Om wat context te geven: in een ‘normale’ klas meet je 45-50 db, in een rumoerige klas 60-65 db en in een klas waar veel gepraat en bediscussieerd wordt 68-73 db. Tel uit je verlies! 

De bevindingen van deze drie onderzoekingen wijzen op een duidelijk verband tussen lawaai in de klas en leren. Helaas zien wij steeds vaker dat kinderen in akoestisch slechte klaslokalen in teams samen (moeten) werken, met elkaar projecten moeten uitvoeren waarbij veel overleg en discussie nodig is, of in groepen moeten lezen of rekenen terwijl de leraar van de ene naar de andere groep loopt om te observeren en uitleg te geven. M.a.w. veel herrie en dus…

Het mag moeilijk zijn als volwassene om je te concentreren als er veel wordt gepraat op de achtergrond in open kantoren, het is nog erger voor kinderen in het typische klaslokaal op school.

Referenties

Bronzaft, A. L., & McCarthy, D. P. (1975). The effect of elevated train noise on reading ability. Environment and Behavior, 7(4), 517–527. https://doi.org/10.1177/001391657500700406

Connolly, D., Dockrell, J., Shield, B., Conetta, R., Mydlarz, C., & Cox, T. (2019). The effects of classroom noise on the reading comprehension of adolescents. Journal of the Acoustical Society of America, 145(1):372. https://doi.org/10.1121/1.5087126

Jahncke, H., & Hallman, D. M. (2020). Objective measures of cognitive performance in activity based workplaces and traditional office types. Journal of Environmental Psychology,72, 101503. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2020.101503

Pujol, S., Levain, JP., Houot, H. et al. (2014). Association between ambient noise exposure and school performance of children living in an urban area: A cross-sectional population-based study. Journal of Urban Health, 91, 256–271. https://doi.org/10.1007/s11524-013-9843-6

Zhang, B., & Navejar, R. (2018). Effects of ambient noise on the measurement of mathematics achievement for urban high school students. Urban Education, 53, 1195-1209. https://doi.org/10.1177/0042085915613555

Extra informatie


[1] Raar eigenlijk omdat wij WETEN dat het moeilijk is om je te concentreren als het rumoerig is en als dat is een probleem is voor volwassenen in open kantoren, is het nog erger voor kinderen op school.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
%d bloggers liken dit: